Ένα διαφορετικό μάθημα που μετατράπηκε σ’ ένα μικρό, αλλά ξεχωριστό ταξίδι στον κόσμο της τεχνολογίας παρακολούθησαν 25 μαθητές του 1ου Δημοτικού Σχολείου Ναυπάκτου, οι οποίοι επισκέφθηκαν και ξεναγήθηκαν στις εγκαταστάσεις του ΙΤΥΕ ΔΙΟΦΑΝΤΟΣ.
Οι μικροί μαθητές της Στ’ Τάξης με χαμόγελα, περιέργεια και πολλή διάθεση για ανακάλυψη άφησαν πίσω, για λίγες ώρες, τη σχολική αίθουσα για να δουν πού φτιάχνεται η… εκπαίδευση.
Τα παιδιά και τους εκπαιδευτικούς τους υποδέχτηκε στο αμφιθέατρο του Ινστιτούτου ο Πρόεδρός του, Δημήτρης Σερπάνος, ενώ στη συνέχεια, μαθητές χωρισμένοι σε δύο ομάδες, πέρασαν από τέσσερις δραστηριότητες που αντανακλούν το εύρος και την ποικιλία της αποστολής του ΙΤΥΕ ΔΙΟΦΑΝΤΟΣ από την έκδοση των σχολικών βιβλίων και την ψηφιακή παιδεία – ως την τεχνολογική κληρονομιά.
Συγκεκριμένα η πρώτη δραστηριότητα τούς έφερε μπροστά στο ερώτημα τι σημαίνει να έχεις φωνή στο διαδίκτυο και να την ασκείς με συνέπεια. Μέσα από την πλατφόρμα blogs.sch.gr, ένα από τα εργαλεία που αναπτύσσει και συντηρεί το ΙΤΥΕ ΔΙΟΦΑΝΤΟΣ για τη σχολική κοινότητα, οι μαθητές είδαν πώς ένα προσωπικό ιστολόγιο μπορεί να γίνει χώρος σκέψης, έκφρασης και υπεύθυνης παρουσίας στον ψηφιακό κόσμο.
Η δεύτερη δραστηριότητα τους έβαλε να σκεφτούν αλγοριθμικά και το έκανε με τον πιο απτό τρόπο: μέσα από τη λειτουργία των drones. Παρακολουθώντας πώς μια αυστηρά δομημένη ακολουθία εντολών μετασχηματίζεται σε κίνηση στον χώρο,οι μαθητές άγγιξαν τη λογική που κρύβεται πίσω από κάθε αυτοματισμό, απλή στην αρχή της, πολύπλοκη στις προεκτάσεις της. Η αλγοριθμική σκέψη έπαψε να ακούγεται σαν όρος σχολικού βιβλίου με τα παιδιά να καλούνται να δώσουν εντολές, να σκεφτούν σε βήματα, να καταλάβουν ότι κάθε κίνηση στον κόσμο ακόμα και η πιο εντυπωσιακή, ξεκινά από μια απλή, ακριβή λογική.
Αργότερα, οι μαθητές φόρεσαν γυαλιά VR/AR και εξαφανίστηκαν από τον κόσμο που ξέρουν, βιώνοντας αυτό που η τεχνολογία υπόσχεται στην καλύτερή της εκδοχή: την αίσθηση ότι τα όρια του πραγματικού δεν είναι τελεσίδικα. Η εικονική και επαυξημένη πραγματικότητα τούς πέταξε στο διάστημα, τούς έβαλε απέναντι σε εξωγήινα πλάσματα, τούς έδειξε πώς η τεχνολογία μπορεί να είναι-όταν υπηρετεί σωστό σκοπό-πύλη και όχι τείχος. Οι μικροί μαθητές πείστηκαν σωματικά, όχι μόνο νοητικά, ότι η μάθηση μπορεί να είναι εμπειρία και όχι απλώς πληροφορία.
Η τελευταία δραστηριότητα είχε άλλο ρυθμό. Στον εκθεσιακό χώρο «Ίχνη & Μνήμες», τα παιδιά ακολούθησαν τη διαδρομή του σχολικού βιβλίου μέσα στους αιώνες, από τις πρώτες έντυπες εκδόσεις ως τις σύγχρονες. Γνώρισαν την τεχνική των χρωμοφάν, έναν τρόπο πολύχρωμης εκτύπωσης που για δεκαετίες έδινε χρώμα και ζωή στις σελίδες που διάβαζαν γενιές μαθητών. Είδαν τους πρώτους υπολογιστές που χρησιμοποίησε το ΙΤΥΕ τη δεκαετία του ’90, μηχανές που σήμερα κοιτάς με μια ανάμεικτη αίσθηση νοσταλγίας και κατάπληξης για το πόσο γρήγορα αλλάζουν τα πράγματα. Ήταν μια ώρα που θύμιζε ότι κάθε τεχνολογία που σήμερα θεωρούμε δεδομένη κάποτε ήταν τόλμη.
Μέσα από τη διαδρομή του χρόνου, τα παιδιά κατάλαβαν πώς μέσα από τα βιβλία τους και ευρύτερα από τη σχολική τους ζωή, παίρνουν γνώση και εικόνες από τον κόσμο για να φτιάξουν και να καθορίσουν τον δικό τους.Ήταν μια από εκείνες τις σχολικές εξορμήσεις που δεν εξαντλούνται στην αλλαγή σκηνικού: τα παιδιά ήρθαν σε επαφή με ανθρώπους και δουλειές που – αθόρυβα – διαμορφώνουν το τοπίο της εκπαίδευσης στη χώρα.
